Over de rol die de ouders spelen bij het ontstaan, het in stand houden en tenslotte het overwinnen van de “schizofrenie” van hun kinderen, valt heel veel te vertellen.

1) Wat voor een soort relatie de ouders hebben en wat voor invloed dat weer heeft op het kind.
2) Wat ouders van schizofrene kinderen kunnen doen.
3) De rol die ze in het verleden van het kind hebben gespeeld.

Wellicht weet ik in de toekomst meer punten te noemen. Ik zal me hier beperken tot een uitweiding van het eerste punt: wat voor een soort relatie de ouders hebben.

De mythe van het gezin:

Ik heb het elders al uitgebreid gehad over mythen. Ik zal het hier dan ook niet uitgebreid uitleggen. Mythen zijn verhalen. Oude verhalen vol levenswijsheid die van vader op zoon werden doorgegeven.
Hier gebruik ik het woord mythe meer in psychologische zin. Elk gezin heeft een mythe, een bepaalde achtergrond. Deze kan heel sterk zijn. Ik zal hier pogen een aantal mythen te noemen:

1) De mythe van het succes
Pa is arts. Ma is jurist. Beiden zijn lid van een tennisvereniging. Ze zijn niet religieus. De wereld wordt onderverdeeld in “winners” en “losers” en natuurlijk maken zij onderdeel uit van de “winners”. Maatschappelijk aanzien is belangrijk dus zoonlief of dochterlief wordt aangespoord om veel te leren.

2) De mythe van de religie
Zoon maakt deel uit van een gezin van acht kinderen en Pa en Ma zijn beide lid van de gereformeerde kerk. Ma is huisvrouw. Pa werkt op het Ministerie van Justitie. Zondag naar de kerk. Boodschap die de zoon krijgt: Gehoorzaam je ouders en vrees God!

3) De mythe van de kerel (“lads” op zijn Engels)
Pa is bouwvakker van beroep en moeder is verpleegster. Ze hebben vier kinderen. Ze zijn gelukkig ook al hebben ze weinig geld. Pa is fanatiek fan van Feyenoord (wie wil daar nou fan van zijn!) en zoonlief is natuurlijk ook lid. Boodschap die zoonlief meekrijgt: laat niet over je heen lopen en word een vent!

Ik denk dat de lezer het bovenstaande met verschillende andere mythen zou kunnen aanvullen.
  En nu komt het punt: Zoonlief of dochterlief past misschien helemaal niet binnen de mythe van het gezin. Hij kan misschien helemaal niet ademen binnen het gezin.
Wanneer het kind de ruimte tijdens zijn jeugd niet heeft kunnen claimen en het onderspit heeft gedolven, kan het zich niet een plaats in de maatschappij veroveren en relaties met het andere geslacht hebben. Wanneer geen oplossing voor deze moeilijkheden wordt gevonden, kan schizofrenie het gevolg zijn.
  Het schizofrene kind staat voor een enorme uitdaging. Het moet de mythe van het gezin doorbreken en zijn eigen dynamiek en zijn eigen zin in dit leven gaan vinden.
  Dit gebeurt natuurlijk niet. Het kind wordt gemedicaliseerd. Het wordt onder behandeling gesteld van psychiaters en psychologen (over eigen dynamiek vinden gesproken) en zijn ouders begeleiden hem natuurlijk zo goed en zo kwaad als ze kunnen EN VOOR HET KIND VERANDERT ER HELEMAAL NIETS!
  Wanneer je schizofrenie niet als een medisch probleem beschouwt, maar als een psychologisch probleem, betekent dit een uitdaging aan de ouders.

De relatie van de ouders

En dan kom ik nu bij het tweede deel van het betoog: dan staat niet alleen de mythe van het gezin ter discussie, maar ook de relatie die de ouders onderling met elkaar hebben.
  Ik zal dat hieronder in het kort uitleggen. Elke relatie tussen man en vrouw is anders. Edith Ringnalda poogt een onderscheid te maken in de relaties die een man en een vrouw kunnen hebben. In haar artikel:” Seks. De basis van een gelukkig huwelijk” Onderscheidt ze vier relaties:
- De sadomasochistische relatie
- De symbiotische relatie
- De verzorgende relatie.
- De harmonieuze relatie

In de sadomasochistische relatie bestaat een meester-knecht-verhouding, waarbij de één de klappen uitdeelt en de ander altijd incasseert.
In een symbiotische relatie kunnende echtparen niet met en niet zonder elkaar.
De verzorgende relaties als het ware een ouder-kind-relatie. De één is afhankelijk van de ander.
In de harmonieuze relatie wordt de relatie aangegaan op basis van gelijkheid.
Wie meer wil weten, kan het artikel vinden in BRES 159, april/mei 1993, pag. 66.

Het zijn slechts vier soorten relaties welke de schrijfster noemt. Er kunnen heel veel verschillende soorten relaties tussen man en vrouw bestaan. Maar hoe verknipt relaties ook kunnen zijn, het hoeft niet altijd verkeerd uit te pakken. Op elk potje past een dekseltje. En de ouders kunnen in relatieve verstandhouding verder leven. Geen relatie is perfect, nietwaar?
  Maar een kind kan een relatie tussen de echtgenoten zwaar op de proef stellen. Een kind eist ruimte en aandacht en eten. Een schizofreen kind kan alsnog de ruimte gaan opeisen die het in het verleden niet heeft kunnen veroveren.
  Geen wonder dat sommige ouders zich met hand en tand verzetten tegen elke poging om het probleem van hun “schizofrene” kind psychologisch te duiden en kiezen voor de medische duiding “schizofrenie”.
  Het schizofrene kind kan de mythe van het gezin en de relatie van zijn ouders met elkaar ernstig onder druk zetten.